Wol met een bijzonder verhaal

Op Goede Vrijdag 2019 voelde ik de roep van een plek. In een flitst zag ik een beeld van een plek voorbij komen waarvan ik wist waar het ongeveer was. Door de jaren heen heb ik geleerd om gehoor te geven aan een roep. Dat het niet voor niets is dat ik iets te zien of te voelen krijg via mijn intuïtie. Nieuwsgierig volgde ik deze roep en kwam bij een plek aan het water waar bomen stonden. Er was iets bijzonders met deze bomen, er hing iets in. Tot mijn grote verbazing hingen er lange strengen wol in de boom. Het voelde niet voor niets dat ik hierheen was geleid. Ik verzamelde de wol van de boom en ontdekte dat er nog veel meer bomen waren waar de wol aan de takken hingen. Twee dagen verzamelde ik alle wol. Plukte stukje voor stukje elke plukje wol tussen de doornen van de bomen uit. Door het spoor van de wol te volgen kwam ik uiteindelijk bij de schapen van de schaapskudde uit. Ik bleef een poosje bij de schapen zitten. Er heerste een behagelijke harmonie in de kudde. De dieren waren prachtig. Zulke mooie markante koppen. Ik bedankte hen voor de wol die ze achter lieten. Thuis pluisde ik de wol uit en waste het schoon.

De schaapskudde trekt elk jaar door dit gebied en laat haar wol achter aan de takken van de Meidoorn bomen op een heuveltje. Daar komt de naam Hawthorn (Meidoorn) hill (heuvel) en wool (wol) vandaan. De naam Meidoorn brengt me ook terug naar mijn familie wortels, naar mijn oma die zo lang ik haar kende op de Meidoornstraat woonde.

Ik bewaarde de schone wol met de gedachte dat er wel een bestemming voor zou komen waar ik het voor kon gebruiken. En die kwam er, ik maakte een rok voor mijn 50ste verjaardag en vilte een wollen kleed. In 2021 kwam ik op mijn wandeling weer wol tegen van de schaapskudde. Ik wist dat ik deze keer met de wol zou gaan verven. Op natuurlijke wijze met planten en groenten. Met deze geverfde wol zijn textiel kunstwerkjes ontstaan. Niet alleen wordt de wol is op natuurlijke wijze geverfd maar ook het borduurgaren, zijde, organza, katoen, theezakjes enz. Daarnaast gebruik ik materialen die ik voor handen heb. Bijv. stoffen die ik nog heb liggen of kant van oude kleding die ik erin verwerk. Zo krijgen oude stoffen een nieuw vorm. 
Ik probeer zoveel als mogelijk duurzaam en op natuurlijke manier te werk te gaan met de mooie materialen die de natuur me schenkt.
In een proces van slow living in the ritme van slow stitching. Slow living betekent ergens de tijd voor nemen (om dingen te laten ontvouwen, te laten ontstaan). Slow stitching is mindfull een nieuw patroon creëren met naald en draad.

Naast de wol en andere materialen van draad en stof, wordt er in de kunstwerken ook gedroogde bloemen verwerkt die ik vind in mijn tuin of op mijn wandelingen. In sommige kunstwerken zijn dieren te vinden, die ik schilder op de stof.

Ik hoop dat je met de aanschaf van een kunstwerk de aandacht en de liefde kan voelen in alle details. Het is mijn manier om de liefde voor en van de natuur op deze manier met jou te delen.